Methodes kunnen onderzocht worden op werkzaamheid. Het is echter de professional die een methode toepast en een professional met een cliënt die bepalen of het gewenste effect bereikt wordt. Dit is wat ook wel Evidence Based Practice (EBP) genoemd wordt.

16Evidence Based Practice ontstaat wanneer de professional keuzes maakt in zijn handelen op basis van drie elementen: wetenschappelijk bewijs van effectiviteit van een methode, de normen en waarden van de cliënt en zijn of haar eigen expertise. Bij het werken met paarden in de begeleiding van jongeren met problemen binnen het autistisch spectrum zouden we deze drie elementen wellicht moeten uitbreiden. Naast de deelnemer (cliënt) en zijn/haar ouders, de begeleider (medewerker of vrijwilliger, in termen van EBP: de professional) en de methode (het handelen) hebben we ook een paard. We kunnen immers het paard niet simpelweg als een gereedschap inzetten.

Evidence Based Practise

Vanuit de medische wereld heeft het begrip Evidence Based Practice (EBP) zich een weg gebaand binnen onderwijs, zorg en welzijn. Aanvankelijk werd in de medische wereld gesproken over Evidence Based Medicine, als de integratie van het beste onderzoeksbewijs met klinische ervaring en waarden van patienten (Neijenhuis, Lipke-Steenbeek, & Houweling, 2014). Later worden termen als Evidence Based Practice (EBP) en Evidence Based Handelen (EBH) gebruikt. Er zijn gradaties in de kracht van bewijsmateriaal uit wetenschappelijk onderzoek. Zo maakt het Nederlands Jeugd Instituut (NJI) gebruik van de effectladder. De hoogste vorm van bewijs van effectiviteit wordt geleverd middels Randomized Control Trials (de ene groep krijgt de behandeling, de andere niet en een derde groep een placebo). Een lage vorm van bewijs is als er alleen ideeën zijn van experts dat iets werkt. De vraag is echter wat het gewenste effect is, en of handelingen van de een of andere professional wel zo gemakkelijk te vergelijken zijn. EBP gaat niet alleen om bewijs van effectiviteit. Het is een samenstelling van drie onderdelen: de professional, de patiënt en de evidentie van de methode uit onderzoek.