17Onderzoek bij Grip laat zien dat het aandeel van methodes beperkt is. Er zijn kenmerkende aspecten van de begeleiding, maar het handelen in een begeleidingssessie komt veel meer in het moment tot stand, gebaseerd op dat wat de jongere en het paard laten zien. Er is wel een grote gemene deler en er zijn gemeenschappelijke uitgangspunten. De methode Grip laat zich zien in de manier waarop iets gedaan wordt, zonder dat elke volgende stap te voorspellen valt. Een methode met voorschrijvende handelingen verplaatst veelal de aandacht naar de methode zelf, niet naar de deelnemer, niet naar de professional en in dit geval ook niet naar het paard. Deelnemers, paarden en professionals worden bij een te grote nadruk op een voorschrijvende methode tot objecten van handelen. De Grip methode kenmerkt zich juist door de aandacht die de professional heeft voor de relatie paard/deelnemer. Het is de aandacht voor die interactie die bepaald wat er vervolgens gedaan wordt. Hiermee komt het accent te liggen op de professionaliteit van de begeleider.

Voorbeelden

De vraag is natuurlijk: hoe doe je dat dan? Waarin laat zich dan de professionaliteit van de medewerker of vrijwilliger van Grip zien? Wat zijn de kenmerken van de relatie tussen begeleider en jongere, wat zijn kenmerken van de Grip-relatie tussen paarden, jongeren en begeleider?